Panti Asuhan (opvoedhuis), zo heet een kindertehuis officieel in Indonesie. Er zijn er veel in Indonesie omdat ze aan een grote behoefte voldoen. Indonesie is 46 keer zo groot als Nederland. Daarom bestaan er nog veel afgelegen gebieden waar nauwelijks scholen zijn. Panti’s bevinden zich in de grote steden en bieden veiligheid, onderkomen, voedsel, medische zorg en scholing voor veel kinderen van het afgelegen platteland of kinderen waarvan de ouders in armoede leven. In de miljoenen stad Makassar op het eiland Zuid Sulawesi (vroeger Celebes) zijn minder dan 10 christelijke panti’s en een veelvoud daarvan moslim panti’s.
Er leven in de panti’s grote groepen kinderen tussen 6 en 25 jaar onder leiding van een paar volwassenen, die er meestal zelf ook wonen met hun gezinnen. De kinderen krijgen scholing t/m hun 18e jaar. Zondags gaan ze allemaal naar de kerk. Op Sulawesi leven moslims en christenen gelukkig in redelijke vrede naast elkaar. Doordeweeks hebben alle kinderen na school taken zoals, koken, wassen, schoonmaken, beesten verzorgen, groente kweken enz. De regels zijn streng en de discipline bij de kinderen is daardoor groot. Er zijn particuliere panti’s met als nadeel dat er vaak persoonlijk financieel gewin is. Maar ook zijn er panti’s die worden geleid door mensen die daarvoor een salaris krijgen via een verenigings constructie. Uiteindelijk hebben de meeste “pantikinderen” na hun 18e een goede kans op een beter bestaan en kunnen sommige supergemotiveerde kinderen door naar de universiteit, afhankelijk van het vinden van een sponsor.
